Donderdag 29 januari zijn we vertrokken uit yogjakarta. We hadden opnieuw een binnenlandse vlucht geboekt. Het is zo’n 650 kilometer. We hadden ook met de trein gekund maar die doet er tien tot twaalf uur over en dat is best wel een tijd. Daarbij komt dat we met flink wat bagage zitten en dat gesjouw in deze hitte maakt je niet erg blij. De prijs is ongeveer gelijk dus de keus was snel gemaakt. Ons voltallig personeel (5 stuks) van de villa deed ons uitgeleide op een asndoenlijk lieve manier. Ik kreeg van de dames een omhelzing en zoenen. Wel lief maar ik ben daar eigenlijk niet zo van en we werden uitgezwaaid. Met de taxi reden we richting airport. De taxi stonk verschrikkelijk waar vooral Jasper echt veel last van had. Er was geprobeerd dit een beetje te verhullen door allerlei luchtverfrissers maar dat maakte het in feite alleen maar erger. Indonesie is ook het land van geuren: sommige heel lekker maar vaak ook heel smerig. Ikzelf heb echt last van de geur van mottenballen. Mijn hemel wat een gore, chemische lucht is dat. Ik ruik hem echt overal: vaak vaagjes, maar soms ook heel overheersend. N. En Jasper hebben hier weer minder last van en lachen me uit als ik zeg dat ik ‘het’ weer ruik. De luchthaven van yogjakarta (of Yogja zoals het hier liefkozend wordt genoemd) is niet groot. We waren goed op tijd maar met onze electronische apparatuur is iedere wachttijd goed door te komen. N. En Jasper op de i-pad, ik met mijn e-reader. Dat is toch een geweldig apparaat. Ik heb nog keuze uit 543 ongelezen boeken. De vlucht was kort, zo’n 55 minuten maar netjes gecatered. Broodje, cake, snoepje, drankjes, prima.
Jakarta wordt op alle reisfora niet al te best aanbevolen. Het is een uit de klauwen gegroeide metropool zonder duidelijk centrum. Het is vies, druk, vervallen en het verkeer staat voortdurend vast. De hoofdatractie is het oude centrum maar ook hierover zijn de meningen nauwelijks verdeeld. Vervallen, vies en druk. We hadden besloten dat we onze laatste dag shoppend en zwemmend zouden doirbrengen en hebben een bungalow geboekt bij een golfresort, enigszins in de buurt van het vliegveld. Het resort ziet er goed uit op de fotoos en heeft een zwembad van olympisch formaat. De reviews zijn niet al te geweldig maar wel beter dan andere hotels in de omgeving. Op het vliegveld nemen we een taxi. We hebben doorgekregen van het hoteldat het ongeveer 100.000 roepia kost om bij de bungslow te komen. Dat is niet veel (€7,-) maar het stoort wel dat de eerste de beste taxichauffeur veel meer vraagt en niet wil wijken. Na even zoeken vinden we een chauffeur die voor 150.000 roepia ons wil brengen. Als we instappen blijkt het een heel gehannes om alles te laten passen. We moeten met zn drieen op de achterbank omdat de koffer op de voorstoel staat en daar gevaarlijk balanceerd. Jasper merkt opdatvwe hiermee toch zeker een paar euro hebben bespaard. Als we uitstappen wil de chauffeur opeens 50.000 roepia meer. Aangezien dit maar €3,50 is en ik geen zin heb in verdere discussie betaal ik het gewoon waarmee ons voordeel nog verder zakt. Maar ik vind het gewoon niet leuk om voor de gek gehouden te worden. Het is meer het principe dan het geld. Als toerist ben je gewoon enorm kwetsbaar voor kwaadwillenden.
De bungalow is een schattig huisje aan de rand van de golfbaan waarover we uitkijken. Er zijn kokospalmen, bloemen en de tuin is prima onderhouden. Het is alleen vies! De bedden en de vloer zijn schoon maar de vitrage is zwart van de viezigheid en de afvalbakken (die met met zo’n zwiepklep) zijn plakkerig en vol met vlekken. Er staat veel meubilair en alles is gevlekt. Masr het ergste van alles, voor mij althans) is de doordringende geur van mottenballen. Oeffff echt smerig. Het dringt zich aan je op en lijkt doir alle porieen naar binnen te kruipen. Het beloofde zwembad is aanwezig het is enorm! Bij het huisje hoirt een restaurant waar het volgens de recensies goed eten is en dat hebben we gedaan. Lekkere Bintang erbij. Na het eten zijn we naar de Tamrang nall gegaan. Het is een plaatselijk winkelcentrum waar je als toerist niet veel te zoeken hebt. We hebben koffie gedronken bij de Dunkin Donut. Veel mensen achter de counter die zich uit de naad liepen om ons te helpen. Niet zo’n grote klus: drie drankjes en twee donuts serveren.
We zijn met de taxi terug gegaan. In de bungalow hebben wr via youtube tv gekeken. Het slapen viel nog mee. Het bed is schoon en als de badkamerdeur dichtblijft dan is de geur uit te houden maar ik ben er ondertussen wel erg gevoelig voor geworden.
Vrijdag 30 januari 2015
Vandaag onze laatste volle vakantiedag. Morgen vliegen we terug om 01.05. Dat mag nauwelijks morgen heten. We slapen zo lang mogelijk uit (9.30). We gaan vandaag shoppen en zwemmen, dat is het plan. Op internet heb ik de mogelijkheden bekeken. Er zijn wat toeristencentra waar canalles te koop zal zijn maar die zijn vies en druk. Zowel Jasper als N. vinden dat ze genoeg viezigheid hebben gezien en geloven het wel. Ook ik barst niet van de zin. We kiezen ervoor om een taxi te nemen naar de Grand Indonesian Shopping Mall. Dit is een enorm shoppingcenter waar alle merken te koop zijn en waar tripadvisor over jubelt. Er zit een mooie, grote souvenirshop in waar we nog onze slag kunnen slaan voor mooi houtsnijwerk of wayangpoppen. Het ligt een half uur rijden met devtaxi vanaf onze bungalow. Dat zal wel zo zijn maar er is in die berekening geen rekening gehouden met het verkeer blijkbaar. We doen er bijna 2 uur over en als we aankomen zijn we al gaar! We ontbijten in de mall. Daarna zoeken we de souvenirshop op. Inderdaad mooie spullen en alles in Indonesie vervaardigd. Toch worden we niet echt hebberig van wat we zien en we kopen weinig. Daarna gaan we nog even naar het shoppingcentrum ernaast dat is aangeraden door onze chauffeur als veel goedkoper. Net als gisteren blijkt dit centrum zich uitsluitend te richten op het indonesisch publiek. We kunnen hoofddoeken en prullaria voir gsms aanschaffen masr het is niet ons cup of tea. Ondertussen is het al later geworden. Als we nog een duik willen nemen in het zwembad moeten we gaan. De terugreis verloopt sneller gelukkig dan de heenreis. Jasper en ik gaan nog lekker zwemmen. Dat is toch altijd leuk om te doen. En aangezien we vanavond naar huis gaan hoeven mag er best natte badkleding in de koffers. In het huisje overwin ik mijn weerstand voor de badkamer en neem een douche. Brrrrr….
Vanavond gaan we eten op de luchthaven, nu nog even relaxen. Ongelooflijk dat die twee maanden nu voorbij zijn. Het leek zo’n eindeloos lange periode. We hebben nog wel een forse vliegreis voor de boeg (14 uur Help!) maar grote kans dat we wel veel kunnen slapen. Morgenochtend, 9.25 Nederlandse tijd zijn we weer terug! We hebben een onvergetelijke reis gemaakt en zijn letterlijk de wereld rondgevlogen!
